میلاد رسول اکرم(ص)
میلاد رسول اکرم- روز هفتم فرا رسید.«عبد المطلب»،براى
عرض
سپاسگزارى به درگاه الهى گوسفندى کشت و گروهى را دعوت نمود و در
آن جشن با
شکوه،که از عموم قریش دعوت شده بود،نام فرزند خود
را«محمد»گذارد.وقتى از او پرسیدند:چرا نام فرزند خود را محمد انتخاب
کردید،در صورتى که این نام در میان اعراب کم سابقه است؟گفت:خواستم
که در آسمان و زمین ستوده باشد.
درباره میلاد رسول اکرم «حسان بن ثابت»شاعر رسول خدا چنین میگوید:
فشق له من اسمه لیجله فذو العرش محمود و هذا محمد
آفریدگار،نامى از اسم خود براى پیامبر خود مشتق نمود.از این جهت(خدا)
«محمود»(پسندیده)و پیامبر او«محمد»(ستوده)است و هر دو کلمه از یک
ماده مشتقند و یک معنى را میرسانند.
قطعا،الهام غیبى در انتخاب این نام بى دخالت نبوده است.زیرا نام
محمد،اگرچه در میان اعراب معروف بود،ولى کمتر کسى تا آن زمان به آن
نام نامیده شده بود.طبق آمار دقیقى که بعضى از تاریخ نویسان بدست
آورده اند،تا آن روز فقط شانزده نفر به این اسم نامگذارى شده بودند.
چنانکه شاعر درباره میلاد رسول اکرم می گوید:
ان الذین سموا باسم محمد من قبل خیر
الناس ضعف ثمان
کسانى که به نام محمد،پیش از پیامبر
اسلام نام گذارى شده
بودند،شانزده نفر بودند.
میلاد رسول اکرم-ناگفته پیداست که:هر چه مصداق یک لفظ
کمتر
باشد،اشتباه در آن کمتر خواهد بود و چون کتابهاى آسمانى،از نام و نشان و
علایم روحى و جسمى او خبر داده بودند،باید علایم آن حضرت
آنچنان روشن باشد که اشتباه در آن راه پیدا نکند.یکى از آن علایم، نام آن
حضرت است.باید مصداق آن به قدرى کم باشد،که راه هر گونه تردیدى را
درتشخیص پیامبر گرامى از بین ببرد.مخصوصا
هنگامى که بقیه
اوصاف و علائم وى ضمیمه نام او گردد.در این صورت،بطور واضح کسى که
انجیل و تورات از ظهور اوخبر داده است،به خوبى شناخته خواهد شد
گوش کن هفت آسمان در شور و حالی دیگرند
عرشیان و فرشیان نام محمّد میبرند
ولادت حضرت محمد بر شما مبارک
دو چشمِ آمنه بر روی احمد / گره خورده دلش بر موی
احمد
گهی خندان گهی محو تماشا / چو میبیند خمِ ابروی احمد
خجسته میلاد پیامبر اکرم مبارک باد
جهان سرسبز و خرم گشت از میلاد پیغمبر
منور قلب عالم گشت از میلاد پیغمبر
بده ساقى مى باقى که غرق عشرت و شادى
