امام حسن عسكرىّ علیه السّلام فرمودند:

مردى همراه با فردى كه گمان داشت او قاتل پدرش مى‏باشد نزد امام سجّاد علیه السّلام رسیده و اعتراف نمود و مستوجب قصاص شد، آن حضرت از ولىّ دم خواستار عفو او شد تا خداوند ثوابش را عظیم دارد، ولى دلش راضى نشد .

پس امام علىّ بن الحسین علیهما السّلام به ولىّ دم كه خواهان قصاص بود فرمود: اگر از این مرد فضیلتى یادت مى‏آید بخاطر همان او را عفو كن، و از این گناهش در گذر..... 

گفت: اى فرزند رسول خدا، او را بر من حقّى است، ولى نه در آن حدّ كه موجب عفو از قتل پدرم باشد. حضرت فرمودند : پس چه قصدى دارى؟! گفت: می خواهم او را قصاص کنم ، ولی اگر قصد دارد به خاطر آن حقش بر گردن من با او مصالحه کنم و از او در گذرم ، من هم با او با پرداخت دیه كنار آمده و از او مى‏گذرم.

امام علىّ بن الحسین علیهما السّلام فرمود: حقّ او بر گردن  شما چیست؟

گفت: اى فرزند رسول خدا ، او به من توحید و یكتاپرستى را ، به همراه نبوّت رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و امامت علىّ و باقى امامان علیهم السّلام فهمانده و یاد داده است.

حضرت فرمودند: آیا چنین حقّى كفایت از خون پدرت نمى‏كند؟ آرى بخدا سوگند این چنین حقّى در عوض خونبهاى تمام أهل زمین از ابتدا تا انتهى جز انبیاء و امامان علیهم السّلام اگر كشته شوند كفایت مى‏كند، زیرا هیچ چیزى وفا به خون اینان نمى‏كند.

الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسی) ؛ ج‏2 ؛ ص319

متن عربی روایت :

 قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ الْعَسْكَرِیُّ ص‏: إِنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ بِرَجُلٍ یَزْعُمُ أَنَّهُ قَاتِلُ أَبِیهِ فَاعْتَرَفَ فَأَوْجَبَ عَلَیْهِ الْقِصَاصَ وَ سَأَلَهُ أَنْ یَعْفُوَ عَنْهُ لِیُعْظِمَ اللَّهُ ثَوَابَهُ فَكَأَنَّ نَفْسَهُ لَمْ تَطِبْ بِذَلِكَ فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ لِلْمُدَّعِی الدَّمَ الَّذِی هُوَ الْوَلِیُّ الْمُسْتَحِقُّ لِلْقِصَاصِ إِنْ كُنْتَ تَذْكُرُ لِهَذَا الرَّجُلِ عَلَیْكَ فَضْلًا فَهَبْ لَهُ هَذِهِ الْجِنَایَةَ وَ اغْفِرْ لَهُ هَذَا الذَّنْبَ قَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لَهُ عَلَیَّ حَقٌّ وَ لَكِنْ لَمْ یَبْلُغْ بِهِ أَنْ أَعْفُوَ لَهُ عَنْ قَتْلِ وَالِدِی قَالَ فَتُرِیدُ مَا ذَا؟ قَالَ أُرِیدُ الْقَوَدَ فَإِنْ أَرَادَ لِحَقِّهِ عَلَیَّ أَنْ أُصَالِحَهُ عَلَى الدِّیَةِ صَالَحْتُهُ وَ عَفَوْتُ عَنْهُ قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع فَمَا حَقُّهُ عَلَیْكَ؟ قَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لَقَّنَنِی‏ تَوْحِیدَ اللَّهِ وَ نُبُوَّةَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ إِمَامَةَ عَلِیٍّ وَ الْأَئِمَّةِ ع فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ فَهَذَا لَا یَفِی بِدَمِ أَبِیكَ بَلَى وَ اللَّهِ هَذَا یَفِی بِدِمَاءِ أَهْلِ الْأَرْضِ كُلِّهِمْ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ سِوَى الْأَنْبِیَاءِ وَ الْأَئِمَّةِ إِنْ قُتِلُوا فَإِنَّهُ لَا یَفِی بِدِمَائِهِمْ شَیْ‏ءٌ تَمَامَ الْخَبَر